| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
การจัดฟันด้านในหรือลิงกัวออร์โทดอนติกส์(Lingual Orthodontics) |
|
| |
|
|
| |
การจัดฟันด้านในหรือลิงกัวออร์โทดอนติกส์(Lingual Orthodontics) เครื่องมือจัดฟันชนิดติดแน่นด้านในของฟัน(Lingual orthodontics)ลิงกัวล์ออร์โทดอนติกส์ เป็นทันตแพทยศาสตร์สาขาหนึ่ง ที่เกี่ยวข้องกับการแก้ไขการเรียงตัวของฟันที่ไม่เป็นระเบียบ
ตลอดจนความสัมพันธ์ของขากรรไกรบนและล่างที่ไม่ถูกต้องด้วยเครื่องมือจัดฟันชนิด ติดแน่นด้านใน เพื่อประโยชน์ในการบดเคี้ยวและความสวยงามของใบหน้า ดังรูป |
|
| |
|
|
| |
 |
|
| |
|
|
| |
ลิงกัวล์ออร์โทดอนติกส์กำเนิดมาจากความต้องการของผู้ใหญ่วัยทำงานซึ่งจำเป็นต้องจัดฟัน แต่ไม่ต้องการให้บุคคลทั่วไปสังเกตุเห็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการเคลื่อนฟัน ดังนั้น หลักการเบื้องต้นของศาสตร์นี้คือการนำอุปกรณ์ที่ใช้ในการเคลื่อนฟันเช่นแบรกเกต และลวดไปติดด้านในหรือด้านใกล้ลิ้นของตัวฟัน ดังรูป |
|
| |
|
|
| |
ด้านใน(Lingual surface) ด้านนอก(Labial surface)
|
|
| |
 |
|
| |
|
|
| |
 |
|
| |
|
|
| |
จึงทำให้กรรมวิธิเคลื่อนฟันโดย ลิงกัวล์ออร์โทดอนติกส์ หรือการจัดฟันด้านในแตกต่างจาก การจัดฟันด้านนอกที่แพร่หลายอยู่ในปัจจุบัน ด้านผู้ป่วย อุปกรณ์ที่ติดด้านในหรือด้านใกล้ลิ้นอาจ ทำให้ระคายเคืองต่อลิ้นและมีผลต่อการพูด ผู้ป่วยจะต้องมีทัศนคติที่ดีต่อการจัดฟันด้านในและ พร้องจะปรับตัวเมื่อใส่เครื่องมือในระยะแรก ด้านทันตแพทย์ ต้องเลือกใช้อุปกรณ์เคลื่อนฟันที่ ออกแบบมาเพื่อการจัดฟันด้านในโดยทำให้เกิดการระคายเคืองต่อลิ้นน้อยที่สุดและสามารถ ยึดติดกับผิวฟันด้านในได้แนบสนิททนทานต่อการสบกระแทกของฟันตรงข้าม ขณะเดียวกัน อุปกรณ์หลักต้องมีรูปแบบที่เรียบง่ายแต่มีประสิทธิภาพสูงสุดในการเคลื่อนฟันตามที่กำหนด
โดยอาศัยอุปกรณ์เสริมนอกเหนือจากเส้นลวดหลักที่ยึดกับฟันทุกซี่น้อยที่สุด นอกจากนั้นทันตแพทย์ มักไม่คุ้นเคยกับการปฎิบัติด้านในของตัวฟัน ทำให้การติดเครื่องมือมีความคลาดเคลี่อนสูง |
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
การใส่และเปลี่ยนเครื่องมือ
ในแต่ละครั้งที่ผู้ป่วยมารับการรักษากระทำได้ยาก และใช้เวลานานกว่าการจัดฟันทางด้านนอก
เพื่อแก้ปัญหาดังกล่าวการปฎิบัติของทันตแพทย์จึงแบ่งเป็นสองส่วนคือการปฎิบัติงานในคลินิก และในห้องปฎิบัติ ซึ่งนับเป็นส่วนที่มีความสำคัญต่อความสำเร็จ ของการรักษาโดยเริ่มตั้งแต่การกำหนดตำแหน่งและการติดแบรกเกตบนแบบพิมพ์ฟัน |
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
|
การเคลื่อนย้ายแบรกเกตที่ติดบนแบบพิมพ์ฟันมาสู่ช่องปากโดยปราศจากเความคลาดเคลื่อน
การจัดเตรียมลวดซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดของแรงเคลื่อนฟัน โดยพิจารณาเลือกใช้ลวดที่สามารถ ให้แรงเคลื่อนฟันน้อยแต่สม่ำเสมอ รูปร่างลักษณะของลวดไม่ซับซ้อน เพื่อให้เกิดความระคายเคือง ต่อผู้ป่วยน้อยที่สุด
ปัจจุบันการจัดฟันด้านในยังแพร่หลายอยู่ในวงจำกัด เนื่องจากต้องอาศัยทักษะและประสบการณ์ ของทันตแพทย์ ความร่วมมือของผู้ป่วย และค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูงกว่าการจัดฟันด้านนอกทั้งนี้เพราะการ กำหนดค่ารักษาต้องครอบคลุมเวลา ที่ทันตแพทย์ใช้ในคลินิกและในห้องปฎิบัตการ อุปกรณ์เคลื่อนฟัน ยังมีราคาสูงเนื่องจากมีลักษณะเฉพาะ นอกจากนี้การจัดฟันด้านในยังต้องคัดเลือกผู้ป่วยที่มีลักษณะ เหมาะสมเช่นผู้ป่วยที่มีฟันซ้อนเกและแก้ไขโดยการขยายขากรรไกร ผู้ป่วยสบฟันลึก ดังรูป เป็นต้น |
|
| |
|
|
| |
 |
ผลข้างเคียงจากการจัดฟันโดยการติดเครื่องมือด้านใน
1. การพูด เนื่องจากมีเครื่องมือติดด้านในของฟัน เสียงพูด หรือ เสียงสระ ผู้ป่วยจะพูดไม่ชัดในระยะหนึ่ง ภายหลังเมื่อลิ้นมีการปรับตัวให้เข้ากับเครื่องมือจะทำให้การพูดเป็นปกติมากขึ้น
2. การระคายเคืองที่มีต่อลิ้น
3. การบดเคี้ยว ผู้ป่ายควรหลีกเลี่ยงอาหารแข็งหรืออาหารเหนียว
|
|
|
| |
|
|